Net als jij heb ik iets te doen. 

 

We bekommeren ons om kinderen.

 

We herinneren ons nog wat het is om kind te zijn.

 

En een deel van ons is nog kinderlijk. We houden van spelen, zijn nieuwsgierig en kunnen ons inbeelden dat alles mogelijk is.

 

We herkennen de vragen die kinderen hebben.

 

We doen ons best om die zo goed mogelijk te beantwoorden.

Maar vaak weten wij het zelf ook niet.

 

Het is belangrijk te erkennen dat we niets zeker kunnen weten. Voor kinderen en het onderwijs. 

 

Als je hardop durft te twijfelen, begeeft je je aan de rafelranden van de rol die je inneemt. En in die rafelranden ontmoet je de ander.

 

Daar is ruimte voor leren, spelen, verwondering en samen denken over hoe we de wereld betekenis geven. 

 

We kunnen van elkaars kennis en ervaringen leren.

 

We kunnen de dingen van een andere kant bekijken.

 

En van kinderen kunnen we leren hoe we die oude wereld steeds weer als nieuw kunnen zien.